iPhone's remote deletions may help crooks cover tracks

iPhone's remote deletions may help crooks cover tracks | Tech News on ZDNet

By Nick Heath silicon.com, News.com
Posted on ZDNet News: Sep 03, 2008 6:28:19 AM

Criminals can remotely destroy incriminating evidence by exploiting security features on the Apple iPhone, a leading digital-forensics expert has warned.

The head of the UK's Serious Fraud Office's digital forensics unit, Keith Foggon, cautioned that the ability to remotely erase the iPhone and other smartphones used by enterprises could be exploited by lawbreakers.

Foggon said: "The iPhone 3G is brand new, there are not many tools for dealing with it and it can be remotely wiped. It's a bit like the BlackBerrys, where users can carry out remote deletion."

He added that the unit took precautions to guard against the feature being exploited. "Because we isolate the devices immediately and never reconnect them to their network, the remote-wiping capability does not present us with much of a problem," he noted.

The 21-strong unit, which hunts out incriminating evidence from crime scenes, uses a number of hi-tech tools to get the sensitive data needed by the police to build a case. Advanced forensics tools, such as the Logicube CellDEK, allow the forensics organization to pull data from more than 1,100 of the most popular mobile phones and PDAs, while the team members carry suitcases containing handset connectors of every shape and size to help collect data from the devices.

However, Foggon warned that the shift away from PCs towards mobile devices is posing an increasing headache for the digital-forensics teams.

He said: "It is a concern that society is moving more towards using mobile phones. The PC architecture is usually stable but, with mobile devices, they change daily. If a mobile device comes out tomorrow, we will not be able to look at it until a tool becomes available."

"We can still analyze it, by photographing every screen on it, but we won't be able to get hidden data on it, so photographing every screen is not a very practical way of doing it," Foggon said. "That is an area where we are almost playing catch-up." Another growing problem, as regards forensics teams' ability to recover evidence, is the encryption features found in modern operating systems.

"With Windows Vista, you have BitLocker, which will cause us some problems," Foggon noted.

"It ties in the encryption to a chip. There are ways around it but it is something we can't crack; we need a pass to get around that."

The team cracks low-grade encryption using 100 quad-core PCs but, for high-grade encryption, it relies on the threat of a prison sentence for individuals refusing to hand over passwords or decrypted files.

Foggon believes that the unit's years of experience in unearthing evidence from everything from 186s to MacBooks will mean it will have a key role to play in any central UK e-crime policing unit.

The government has committed itself to funding such a unit and indicated it could be part of the proposed National Fraud Reporting Centre, under the Attorney General's Office, while the Metropolitan Police Service and the Association of Chief Police Officers have put forward proposals to the government to establish a policing central e-crime unit.

Foggon said the unit's structure could soon be transformed, and it may even tackle a wider range of criminal investigations, following the publication of its reaction, due imminently, to a review of the Serious Fraud Office carried out by former senior New York City prosecutor Jessica de Grazia.

The review called for clarity about the roles, responsibilities and qualifications of case controllers and assistant directors within the Serious Fraud Office.

PAROOL: Wonen - Geknoei op huizensites

Geknoei op huizensites

Foto ANP/Koen Suyk

EINDHOVEN - De grootste huizensites van ons land zetten potentiële huizenkopers op het verkeerde been, doordat huizen die soms al zeer lang op een koper wachten door de makelaar als nieuw aanbod worden gepresenteerd.

Een woning die al jaren in de verkoop staat, wordt op huizensites soms als nieuw object gepresenteerd op Funda.nl, Jaap.nl en Zoekallehuizen (zah.nl).

Argeloze huizenkopers worden in de waan gelaten dat een woning net in de verkoop staat, terwijl de eigenaar al jaren van het pand probeert af te komen.

De misleiding versterkt de positie van verkopers van woningen. Een huis dat lang in de verkoop staat, is in de praktijk meestal minder gewild. Door het als nieuw te presenteren, hopen makelaars een hogere prijs te verwerven.

Een woordvoerder van Funda erkent dat makelaars het systeem soms vervuilen, maar zegt dat Funda niet altijd kan controleren of gegevens over de aanbiedingsperiode kloppen. ''Naarmate een huis langer in de verkoop staat, zie je dat makelaars creatiever worden,'' geeft hij toe.

Een woordvoerder van Jaap.nl geeft toe dat makelaars op grote schaal knoeien met de doorlooptijden van woningen. ''Objecten worden de ene dag uit het systeem gehaald en de volgende dag er als nieuw weer ingezet. Wij proberen deze verkeerde informatie altijd te filteren, maar helaas lukt dat niet altijd. Wij zijn niet de schuldige, maar de makelaars.''

Gegevens over de verkooptijd van huizen kunnen extreem verschillen, erkent hij.

Zef Alberti, tijdelijk voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Makelaars (NVM) in Zuidoost-Brabant en zelf makelaar: ''Ik weet dat het gebeurt. Ik vind het onwenselijk en zou het zelf nooit doen. Binnen de NVM is er ook discussie geweest over het feit of we de verkoopperiode moeten vermelden of niet.'' (HET PAROOL)

PAROOL: boeken - Joost Zwagerman 'zwaar mishandeld'

Joost Zwagerman 'zwaar mishandeld'

Zwagerman geeft een vuurtje aan een fan op het Boekenbal in 2002. Foto ANP/Olaf Kraak

AMSTERDAM - 'Busje schept man.' Zo luidde de kop zaterdag van de tweewekelijkse column van Joost Zwagerman in NRC Handelsblad. Enkele weken eerder was de schrijver werkelijk door een busje geschept .

Vrijdag 15 augustus fietste hij rond vijf uur op de Albert Cuypstraat. Het was druk op straat. Taxi's, trams, voetgangers. Een Surinaamse of Antilliaanse jongen van een jaar of twintig liep op het fietspad. De jongen wekte niet de indruk dat hij aan de kant wilde gaan voor de hem tegemoetkomende Zwagerman. Die wilde uitwijken via de trambaan, maar daarop kwam op dat moment net een zwart busje aanrijden. Dus maakte hij de bocht om de jongen iets minder ruim dan hij zich had voorgenomen.

Zwagerman beschrijft dat hij bij het passeren van de jongen van zijn fiets werd geslagen, geduwd of geschopt - hij weet het niet meer, hij voelde niets aankomen - en met een boogje van zijn fiets viel. Het busje kon hem niet meer ontwijken, en hij werd geschept.

''Ik hoorde later van de politie, die met getuigen had gesproken, dat het op het nippertje was,'' zegt Zwagerman. ''Als ik net een ander boogje had gemaakt of een seconde later was gevallen, was het bye bye, Zwagerman geweest. Dan was ik niet tegen, maar onder dat busje terechtgekomen. De chauffeur van dat busje dacht trouwens dat hij eerst tegen me aan was gereden, en daarna nog over me heen. Hij verkeerde later in shock, heb ik begrepen.

De politie stelt op basis van getuigenverklaringen dat hij het slachtoffer was van 'zware mishandeling'. Dat vindt de schrijver moeilijk te bevatten. ''Maar het heeft zeker indruk gemaakt. Ik vertoon nu hypercorrect fietsgedrag, steek bijvoorbeeld mijn hand uit als ik afsla. Die ene Amsterdammer die dat doet, ben ik dus. Ik fiets als iemand uit de jaren vijftig.'' Boos is Zwagerman, zoals hij ook schrijft in zijn column, niet. ''Misschien word ik dat nog. Maar ik ben vooral geschrokken: zo nauw luistert het dus.

Hij koos ervoor een column over het ongeluk te schrijven. ''Ik schrijf eigenlijk nooit over mijn eigen sores. Maar dit was zo indringend. Ik heb in het verleden wel geschreven over de verharding in de samenleving. Nu ben ik ervaringsdeskundige geworden.

Door het ongeluk zijn drie ruggenwervels verschoven en heeft hij enkele ribben gekneusd. ''Lopen gaat nu weer goed, maar ik heb nog moeite langere tijd achter mijn bureau te zitten. Door de verschoven wervels is een zenuw bekneld geraakt. Schrijven gaat dus veel langzamer dan normaal.

Een dag na het ongeluk zou Zwagerman op Lowlands optreden. Dat heeft hij nu gemist. ''Daar baal ik natuurlijk ontzettend van. Ik dacht nog: dat busje had me beter een andere week kunnen scheppen. Nu heb ik zowel de Sex Pistols als Underworld niet gezien.'' Ook zijn optreden op de Uitmarkt heeft hij moeten annuleren.

De politie roept getuigen op zich te melden als zij iets kunnen vertellen over de identiteit van de jongen. (MAAIKE SCHOON)

Nederlanders beter in sms-seks dan Belgen | PortableGear.nl

Nederlanders beter in sms-seks dan Belgen

 

Nederlanders zijn beter in sms-seks dan de Belgen; de Nederlanders zouden bij sms-seks hun hoofd koeler houden, waardoor ze ook minder tikfouten zouden maken.

01 september 2008 - Nederlanders zijn beter in sms-seks dan de Belgen; de Nederlanders zouden bij sms-seks hun hoofd koeler houden, waardoor ze ook minder tikfouten zouden maken.

Het Vlaamse tijdschrift Humo deed onderzoek naar de wereld van de telefoonseks met extra aandacht voor sms-seks. Het tijdschrift interviewde ook de 53-jarige telefoonseksveterane 'Bettty'. Zij begon ooit bij een sekslijn, maar was op een gegeven moment het "gezaag en gehijg van die venten zat". Daarom doet ze liever aan sms-seks, waarbij ze zich uitgeeft voor een jonge blondine.

Ook zei Betty in het interview dus dat Nederlanders beter zijn in sms-seks dan de Belgen, omdat ze het hoofd koeler zouden houden. Niettemin is ze ook niet lovend over de Nederlandse man; alle mannen zijn volgens Betty "dikke sukkelaars en seksmaniakken".

AD.nl - Binnenland - 'Stenen gooien en pilsje drinken'

'Stenen gooien en pilsje drinken'

Door LUUK KORTEKAAS

AMSTERDAM - Jaja, 'Fucking Peter' was me er eentje. Zijn moeder huilde bittere tranen, toen hij zijn haar gitzwart verfde en ineens punker was. Maar wat kon hem het schelen - hij en zijn vrienden gingen de wereld veranderen.

Een kraker staat temidden van een enorme ravage tijdens de rellen in april 1980 bij de inhuldiging van koningin Beatrix. FOTO ANP

Op internet legt hij verantwoording af over zijn bandverleden. Hij zag de Sex Pistols No future for you krijsen, de ironie ontging hem en de volgende avond schreef Copulerende Peter zeven nummers, die Arbeidsvitaminen nooit hebben gehaald. Later maakte hij deel uit van de roemruchte Jezus and the Gospelfuckers.

De band woonde in een eigenhandig geregelde woning. Wie in die tijd iets nodig had, stal het, noemde het kraken, en overgoot zijn daad met een verhullend sausje, dat het een protest tegen de woningnood was. Voor de Gospelfuckers kwam het goed uit. Ze stalen een pand met een bankkluis, waar ze konden oefenen, en dat fijn aan de Prinsengracht lag.


Nee, lieve lezers uit de 21ste eeuw, dat deugt natuurlijk niet. Maar het waren de jaren '80. De samenleving 'gedoogde' het, een snel uitstervend woord, dat zoiets betekent als dat het niet goed was, maar lastig aan te pakken, waardoor het vanzelf als rechtvaardig werd gezien.

De overlevenden van die tijd, en niet alleen minister Cramer, wrijven zich de ogen stomverbaasd uit. ,,De clichés, karikaturen en misverstanden over de jaren '80 tuimelen over elkaar heen. Een goede reconstructie van die jaren moet nog altijd worden gemaakt,'' zegt oud-actievoerder en oud-kraakpandbewoner Frans Bieckmann in de jongste aflevering van het blad Ravage, nog altijd spreekbuis van de tegenbeweging.


Want wat was het voor tijd? Rusland en Amerika hadden ruzie met elkaar, en Fucking Peter, Bieckmann en de halve rest van Nederland gingen ervan uit dat ze heel snel de atoomdood zouden sterven.

Punk- en kraakbeweging smolten samen en het liep uit op gewelddadigheid. Hoogtepunt, of desgewenst dieptepunt, waren de kroningsrellen in april 1980. Ontzettend leuk, herinnert kraker Kees Wouters zich, in Het Kroningsoproer van Eric Duivenvoorden: ,,De hele dag actievoeren, stenen gooien, tussendoor een pilsje drinken op het Rembrandtplein en als je dan weer bijgetankt was, ging je weer terug om te kijken of op het Rokin de frontlijn tien meter was verplaatst.''


Actievoeren, in welke vorm dan ook, was tot ver in de jaren '80 gemeengoed. Er was de voorhoede, die lijsten ondertekende zoals die tegen het aan banden leggen van het actieblad Bluf!. Mevrouw Cramer of Kramer tekende dat, omdat iedereen die in een bepaalde kring zat dat tekende, mits het op kringlooppapier was gedrukt.

Naast die mensen was er de harde kern van de voorhoede, zeg maar de Duyvendakjes, die bereid waren de grenzen op te zoeken. Waar het één precies begon, en het andere ophield, was toen al niet erg duidelijk, betoogt Bieckmann. Laat staan in 2008, want 'de nuance wordt in het Nederland van nu niet meer begrepen'. Geweld werd volgens hem door het grootste deel der beweging afgekeurd, illegale actie werd als soms noodzakelijk beschouwd, om schandalen aan het licht te brengen.


Protest ging in die jaren sowieso verder dan het overmaken van een acceptgiro aan Greenpeace. Achter die voorhoede zat een groot deel van de bevolking dat bereid was de straat op te gaan. De grootste demonstraties ooit in Nederland stammen niet voor niets uit 1981 en 1983, en gingen tegen kernwapens, met 400.000 en 550.000 deelnemers.

Uiteindelijk maakte het allemaal niets uit, legt historicus Han van der Horst in zijn boek Nederland uit, alle acties van de tegenbeweging. Het waren grote demonstraties, 'met een welhaast carnavalesk karakter', maar de invloed was te verwaarlozen. De kernraketten kwamen er niet, maar dat was omdat de Russische beer zijn klauwen verloor, niet door de thuis gefiguurzaagde gebroken geweertjes.


Verantwoording daarover afleggen, doet men nu op sites als Jeugdsentimenten.net. 'Ja, ik was er. Het was zeer indrukwekkend. Ik weet nog woordelijk de liedjes. Vrede moet er kommen, weg met al die bommen. Ik was 10 en het was een van de meest indrukwekkende momenten uit die tien jaar, denk ik,' schrijft Irene.

De voorhoede pakte het leven weer op. Een heleboel werden er grachtengordeljournalist, tallozen gingen in het door die verdraaide overheid gesubsidieerde actiewezen, een enkeling werd Kamerlid of zelfs minister.


De punks van toen gingen trouwens ook verder. Fucking Peter weet nog hoe er gevochten werd, hoe een fan een vleeshaak in zijn rug kreeg, hoe de zanger van de Gospelfuckers graag met een hakenkruis-T-shirt wilde spelen op een festival tegen racisme - de organisatie ontging de ironie. En natuurlijk: hoe iedereen uiteindelijk ten onder ging aan weed, speed en heroïne. Of, nog erger, aan de kinderwagen en het rijtjeshuis.

Maar sommige dingen verdwijnen nooit. Bij een ruzie staat Fucking Peter nog altijd zijn mannetje. ,,Ik pik niks van ze. Jawel, dan denk ik altijd 'Kom op Fucking Peter, je bent niet voor niets punk geweest'.''

zie ook:
'Slechts een paar waren militant'
'Prima dat de rollen zijn omgekeerd'
'Er is nu alleen nog maar burgerlijkheid'

Een pronte blondine

Vraag iemand naar wat de meest aangeplante witte druif is en bijna zeker zal 'chardonnay' het antwoord zijn. Maar dat klopt niet. Weliswaar is deze de beroemdste, dan wel de beruchtste, maar het is niet de druif waarvan de meeste hectaren wijngaard staan aangeplant.

Die eer is weggelegd voor de airén. Waar chardonnay wereldwijd een half miljoen hectare op zijn conto mag schrijven, doet de airén nog een kwart miljoentje extra. En dan te bedenken dat ze alleen in Spanje te vinden zijn, voornamelijk in La Mancha. De druif heeft aan reizen een broertje dood en is ook verder behoorlijk éénkennig.

Waar andere druiven hun naam zo groot mogelijk op het etiket laten schrijven, blijft airén de grote onbekende. Weinig wijnliefhebbers zijn daar overigens rouwig om. Vroeger leverde de druif muf en ongeïnspireerd wit op dat gewoonlijk zo ondrinkbaar was dat dit vaak niet meer dan een enkeltje distilleerketels verdiende. Tegenwoordig helpt de moderne wijnmaaktechniek weliswaar een handje, maar verder dan een schone, maar vooral karakterloze blanco weet deze de airén het ook niet te brengen.

Er is geen enkele reden te bedenken om dit wit te kopen of het moet spotgoedkoop zijn, luidt het vonnis van zowel de schrijvende pers als de inkopers van de supermarkten. Zelfs 'deep discounters' als Aldi en Lidl tonen zich geen fan van de airén. In elk geval ben ik het er nog nooit tegengekomen.

Ooit kreeg ik wel wat wit van de airén uit de biologische hoek aangereikt. Maar na het proeven was de reactie: ai, snel naar de gootsteen om het uit te spugen! Suf, muf, wee en geoxideerd. De sulfietarme biobehandeling had het toch al weinigbelovende leven van de wijn drastisch bekort.

Nu kent Spanje ook een aantal minder bekende druiven die wel lekkere wijnen opleveren. In de noordelijke wijnregio's Rueda en Rias Baixas hebben respectievelijk verdejo en albariño zich inmiddels aan de anonimiteit ontworsteld door hun bijdrage aan vaak subliem, zuiver en dorstlessend wit. In de schaduw van dit duo bevindt zich de godello uit Valdeorras, net boven Portugal. Nog wel in elk geval. Maar door de wereldwijd groeiende vraag naar frisser en vooral ook karaktervol wit zullen de schijnwerpers ook steeds meer op dit deel van Galicië gericht worden.

Toch ligt het niet in de lijn der verwachtingen dat wit van de godello - waarvan overigens bijna zeker is dat het dezelfde druif is als de Portugese verdelho - een mondiale hit wordt. Simpelweg omdat er veel te weinig van is. Valdeorras is met zijn 1300 hectare een piepklein wijnbouwgebied, waar minder dan veertig bodega's actief zijn. En godello is er helemaal op de bon: er staan maar enkele tientallen hectare van aangeplant.

Bij Viña Somoza boffen ze. Daar mogen zich verheugen over het bezit van maar liefst 25 hectare, en dan ook nog eens beplant met stokken die tussen de twintig en tachtig jaar oud zijn. Wat daar vanaf komt, wordt veelal onmiddellijk geconfisqueerd door de Spaanse liefhebbers. Maar mondjesmaat wordt ook de buitenlandse wino wat gegund.

Overigens heb ik al een flinke bres in de Nederlandse allocatie geslagen door één fles van de 2007-oogst (€ 12,95) te proeven. Pront als een stoere, flink gewelfde blondine. Stevig, maar nergens Karin Bloemen. Wel licht zomers geparfumeerd, de zachte geur van gedroogd geel fruit, honing, anijs en wat tijm. Een mond vol tuttifruttiperzik, fijne bitters van een sinaasappel-grapefruitmarmelade en een licht vetje dat gepareerd wordt door zuren die als chirurgisch staal de speekselklieren uitdiepen.

Niet bepaald een aperitiefblondje, meer de ultieme tafeldame, die mij nog meer van haar kunnen toonde bij een prachtige moot kabeljauw. Op de huid gebakken, wat zeekraal erbij en het werd een onvergetelijke avond.

Wijnkoperij De Gouden Ton, Willemsparkweg 158;
679 62 31

PAROOL: Wijn - Een pronte blondine

Amsterdam: Adam pakt commerciele bingos aan

WebRegio.nl - Amsterdam: Adam pakt commerciele bingos aan

A'dam pakt commerciële bingo's aan

28 augustus 2008

AMSTERDAM - Amsterdam gedoogt niet langer de vijf commerciële bingo's in de stad. Burgemeester Job Cohen heeft de organisatoren in een brief opgeroepen te stoppen met hun activiteiten. Amsterdam is een van de laatste steden waar commerciële bingo werd gedoogd. De hoofdstad richtte zich de laatste jaren vooral op het uitbannen van illegale casino's. Volgens Cohen is dat inmiddels gebeurd. De burgmeester dacht dat er mogelijk een versoepeling zou komen van het beleid ten opzichte van commerciële bingo's, maar nu dat niet blijkt te gebeuren, komt de gemeente in actie.

Problemen met bereik mobiel internet iPhone G3

Consumentenbond Nieuwsoverzicht: Problemen met bereik mobiel internet iPhone G3

Problemen met bereik mobiel internet iPhone G3

In de afgelopen anderhalve maand zijn vele gebruikers van de iPhone G3 geconfronteerd met het wisselvallige bereik van het mobiele internet. Het is onduidelijk of de klachten veroorzaakt worden door het toestel, het netwerk of een combinatie van die twee. Zowel iPhoneproducent Apple als T-Mobile onderzoeken de kwestie en proberen een oplossing te vinden.

De iPhone G3 is half juli in Nederland gelanceerd. Via de officiële kanalen is de mobiele telefoon uitsluitend te koop in combinatie met een abonnement van T-Mobile. De mobiele telefoon is wel op meerdere plekken verkrijgbaar bijvoorbeeld via telecomwinkels die abonnementen van verschillende providers aanbieden.

Aanspreekpunt
Voor consumenten die de iPhone G3 direct bij T-Mobile gekocht hebben, is T-Mobile het enige aanspreekpunt bij klachten over het bereik van het mobiele internet, ongeacht de oorzaak. Voor consumenten die de telefoon ergens anders gekocht hebben, is de provider aanspreekpunt voor de dienst en de winkelier voor het toestel. T-Mobile roept iPhonegebruikers met klachten op om deze kenbaar te maken via een speciaal daarvoor geopende weblog.

Lees Meer:
Weblog iPhone T-Mobile
Eerste indruk Consumentenbond iPhone G3

PAROOL: muziek - Nachtleven moet stiekem

Nachtleven moet stiekem

De nieuwste place to be voor gay Amsterdam is Cruise Club CHURCH, dat zijn deuren afgelopen week opende. Foto Jan van Breda (www.janvanbreda.com)

AMSTERDAM - Het Amsterdamse nachtleven bestaat bij de gratie van een gedoogbeleid. Ondernemers werken buiten de regels om, ambtenaren knijpen een oogje toe. Op de Uitmarkt, die vanavond wordt geopend op het UPC-podium op het Java-eiland, draagt Amsterdam de boodschap uit een culturele topstad te zijn. Maar dat geldt volgens clubs en feestorganisatoren niet voor de nacht. Een bruisend nachtleven, voorwaarde voor een sterk cultureel klimaat, wordt door de regelgeving onmogelijk gemaakt.

Dit komt door de ingewikkelde regels, die van de wijziging van een bestemming van een pand een lange procedure maakt. Wanneer buurtbewoners protesteren, neemt die procedure jaren in beslag.

Als gevolg van de gecompliceerde voorschriften en procedures is een systeem ontstaan waarin ondernemers met de regels moeten sjoemelen om avonden te kunnen organiseren. Zo kreeg 11, de tijdelijke club in het Post-CS gebouw, geen vergunning om tot vier of vijf uur
's nachts open te zijn. Toch gebeurde dat wel, na een 'onderhandse afspraak' met het stadsdeelbestuur.

Ook club Panama werkt voor de dansnachten met een 'gedoogbeschikking' van stadsdeel Zeeburg. Panama is in afwachting van een bestemmingswijziging.

De eigenaresse van een thuishaven van de Amsterdamse bandjesscene, die overigens anoniem wil blijven, zegt dat haar onderneming door stadsdeel Westerpark gedoogd wordt. ''Het is verstandiger geen slapende honden wakker te maken,'' kreeg ze te horen toen ze drie jaar geleden een horecavergunning aanvroeg. Het pand, waar bier en cocktails worden verkocht, heeft geen horecabestemming. ''Ik sta te werken met het zwaard van Damocles boven het hoofd.''

Jaap Schoufour, hoofd van Bureau Broedplaatsen, heeft het over 'de grijze grensstreek van verbod-gedogen-vergunningen'. Hij ziet dat welwillende ambtenaren vaak hun best doen toch nog wat mogelijk te maken binnen het rigide beleid van regeltjes en procedures. ''Maar behalve die ondernemers en ambtenaren is er ook durf nodig van bestuurders om iets nieuws in de nacht mogelijk te maken.''

Op landelijk niveau wordt aan een wet gewerkt die het eenvoudiger moet maken bestemmingswijzigingen door te voeren. Die wet is op zijn vroegst over twee jaar gereed.

Op lokaal niveau vindt de Amsterdamse wethouder van Cultuur, Carolien Gehrels, dat het stadsbestuur voldoende doet om de Amsterdamse nacht bruisend te houden. ''Maar wij hebben ook als taak om de belangen van bewoners af te wegen tegen die van gebruikers.'' (LIEDEWIJ LOORBACH)

• Lees ook: Culturele seizoen barst los met Uitmarkt

PAROOL: Wonen - Al op je 15de inschrijven voor woning in Amsterdam

Al op je 15de inschrijven voor woning in Amsterdam

Studentenhuisvesting in Amsterdam-Noord. Archieffoto ANP/Robert Vos

AMSTERDAM - Een kamer vinden voor studenten is in Amsterdam vaak een crime. Veel jongeren weten echter niet dat ze zich al kunnen inschrijven ruim voordat ze gaan studeren. ''Slimme kinderen schrijven zich in Amsterdam in als ze vijftien jaar zijn'', tipte Wim de Waard, portefeuillehouder studentenhuisvesting van de Amsterdamse woningcorporatie De Key donderdag.

De Waard erkent dat weinig vijftien- en zestienjarige potentiële studenten gebruik maken van de mogelijkheid zich in te schrijven op de internetpagina studentenwoningweb.nl. Jongeren die erover denken in Amsterdam te gaan studeren, doen er volgens hem goed aan zich voor drie tientjes alvast in te schrijven en wachttijd op te bouwen.

Tegen de tijd dat ze hun studie beginnen in de hoofdstad, hebben ze meer kans op een leuke betaalbare kamer in plaats van onder te huren bij particulieren voor vaak hoge prijzen. De Waard raadt jongeren in elk geval aan zich minimaal een jaar voordat ze gaan studeren in te schrijven. ''Wacht niet tot na je eindexamen, na het feesten of je vakantie.

De portefeuillehouder adviseert verder eerder op zoek te gaan naar een kamer. Het aantal mensen dat reageert op het aanbod van studentenhuisvesting, ligt in de maanden mei en juni lager en dus is de kans dat je iets vindt groter. ''Weliswaar betaal je dan een aantal maanden extra, maar dan heb je in ieder geval een kamer'', aldus De Waard.

Studenten die na hun studie in de hoofdstad willen blijven wonen, doen er goed aan zich zo snel mogelijk in te schrijven bij Woningnet. Dat kan vanaf hun achttiende. In Amsterdam is de gemiddelde wachttijd voor een woning ongeveer 5,5 jaar.

De Key, Ymere en Duwo huisvesten in Amsterdam slechts 30 procent van de studenten, aldus De Waard. De overige studenten moeten hun kamer via andere kanalen vinden, zoals onderhuur en antikraak. (ANP)